Oko crkve Uspenja Presvete Bogorodice u Dobrom Potoku, iznad Krupnja, u Rađevini, još pre tridesetak godina nastao je crkveni park, sjajno uklopljen u lep prirodni ambijent sa sadržajima kulturno-duhovno-istorijskog tipa, koji su se pokazali toliko dragoceni, zanimljivi i mili da posetioci ovde dolaze u sve većem broju — iz svih delova Srbije, Republike Srpske, Crne Gore, regiona i rasejanja.
Česti gosti su i stranci, koji ne skrivaju da uživaju u ovoj duhovnoj oazi, oplemenjenoj drugim sadržajima koji, zajedno sa lepotom rađevskih predela, ambijent čine gotovo rajskim. U središtu svega nalazi se drevna crkva–brvnara, o kojoj prvi pisani tragovi postoje u turskim tefterima iz 1528. godine. Ona je danas spomenik kulture od velikog značaja.
U parku su drvena zdanja — popularne sobrašice za odmor posetilaca, kao i zidane građevine u kojima se nalaze muzeji sa impozantnim postavkama i nekoliko hiljada eksponata. U njima su, pored ostalog, predstavljeni stari zanati, istorijat i život Rađevine. Tu su i dve podzemne kapele, umetnički urađene, posvećene Velikomučeniku Prokopiju i Svetoj Petki, kao i etno domaćinstvo i staro krupanjsko groblje, na granici sa selom Lepenović.
Posebnu pažnju privlači Muzej svetosavske dece, u kojem su mnogi eksponati posvećeni najmlađima. Mališani i njihovi roditelji mogu da vide kakvu su garderobu deca nekada nosila u srpskim porodicama — za svečane i svakodnevne prilike — kao i mnoštvo fotografija koje svedoče o lepoti porodičnog života koji su krasili najmlađi ukućani. Prikazani su primeri skladnog porodičnog života, od običnih do kraljevskih porodica u stara vremena. Izložene su i drevne dečje igračke, pribor za učenje, tekstovi o značaju porodice i brojni predmeti iz nekadašnjih kuća, i u selu i u gradu, tesno vezani za decu.
— Sve je ovo osmislio, prikupio i realizovao prota Aleksandar Đurđev, koji ima istančan osećaj, znanje, umeće i ljubav za ovakve sadržaje, koji Dobri Potok čine omiljenim na svim meridijanima, a ne samo kod nas — kaže Zoran Marković, vernik iz Rađevine, rodom iz sela Brštice. — Najveći deo praznika posvećen je deci u našoj veri. Mudar je otac Aleksandar, koji je, nesumnjivo, stvarajući sve ovo imao na umu Isusove reči o deci: „Pustite decu k meni, jer je njihovo carstvo Božje.“
Milica i Milorad Vučković, vernici iz Virdžinije, aktivni u radu tamošnje crkvene opštine, kažu da „zastaje dah od dobropotočke lepote“.
— Jedva čekamo da ponovo dođemo ovde sa našim kćerkama Majom i Monikom i našim unučadima, jer ovako nešto divno i za decu retko gde postoji. Ova postavka je i te kako velika poruka i pouka za porodicu i decu u njoj — poručuju Vučkovići.
