Povodom četvorogodišnjice upokojenja episkopa šabačkog Lavrentija, jutros je u njegovoj zadužbini, manastiru Svetog vladike Nikolaja u Sokogradu, kod Ljubovije, služena zaupokojena liturgija, a potom i parastos na grobu tog u čitavom svetu čuvenog arhijereja, duhovnog i kulturnog gorostasa za nezaborav.
Činodejstvovali su azbukovički namesnik Petar Cvejić, uz sasluženje sveštenika – starešina hramova iz Ljubovije hadži Dragana Sekulića, iz Uzovnice Miodraga Vasiljevića, iz Donje Orovice Milana Spasojevića, kao i sveštenika pri hramu Preobraženja Gospodnjeg u Ljuboviji.
Vladika Lavrentije, koji je samo u dijaspori ustanovio sedam eparhija i sabrao i štampao dela Svetog Nikolaja u vreme kada je to bilo po mnogo čemu rizično, čak i po život, ostavio je, uz sokolsku, i manastirsku zadužbinu u svom rodnom selu Bogoštici kod Krupnja.
– Bio je naš vladika, rekao bih, uz sve to veliki čovekoljubac, ličnost za ponos, čija nas duhovnost, ali i otmenost i danas greju – kaže dr Miško Ranković, čija je porodica, zajedno sa porodicom Radoslava Rada Veselinovića, darovala Sokolu hram, repliku onog na Ohridskom jezeru, koji je obožavao vladika Nikolaj, što je odlično znao i njegov sledbenik Lavrentije Trifunović.
V. M.
