Na velikoj crkveno-narodnoj svetkovini, povodom šest decenija od osvećenja hrama, posvećenog Svetom proroku Iliji, koju je predvodio i služio svetu arhijerejsku liturgiju, domaćin episkop šabački Jerotej (Petrović), bio je, ispunjen srećom, ljubavlju i sećanjima kada je bio paroh borinski, protojerej stavrofor Mihailo Pavlović iz Valjeva.
Ovaj ugledni, omiljeni i poštovani sveštenik, duhovnik, višegodišnji važan delatnik u administraciji Eparhije valjevske, služio je u borinskoj bogomolji od 1969. do 1981. godine. U teška vremena, koja je obeležilo teško društveno jednoumlje i, najmanje rečeno, nebлагonaklon odnos prema Crkvi, njenim arhijerejima, sveštenstvu, monaštvu i vernicima.
- Prota Mihailo je, na njemu svojstven, miran, mudar i divan način služio Bogu i rodu, živeći i u liturgiji, i u molitvi i na svaki način sa nama, njegovim parohijanima, pa nam je bilo žao što je premešten, prvo na Brezjak, a potom u Valjevo – svedoče vremešni meštani tog i okolnih mesta. – Nikada ga nismo zaboravili, kao ni on nas, pa je njegov dolazak ulepšao veliku svetkovinu, jubilej i slavu crkve.
A, prota se, kao malo dete, radovao susretom sa svakim parohijanom, sa kojima je pričao kao sa svojim najmilijima. Uz lepa sećanja, žal za onima kojih nema, radost zbog uspeha mnogih od njih, njihove dece, unučadi i praunučadi.
Proti je bilo puno srce što nije krio, što je služio njegov sin Jovan, loznički sveštenik, starešina hrama u Lozničkom Polju, čiji je, opet, sin, protin unuk, diplomirani teolog, veroučitelj. I drugi protin sin Zoran je uspešan i častan sveštenik u Valjevu.
Prota Mihailo, koji je utiske iskazivao očima punim suza radosnica, blagim izrazima lica, punim topline i ljubavi za Boga i ljude, spada u red retkih sveštenika čije grudi krasi Orden Svetog vladike Nikolaja Velimirovića, koji godinama dostojno nosi.
V.Mitrić
